ปลั๊กเหยื่อปลอมไม่มีวันตาย ( Plug Never Die )

เหยื่อปลั๊ก (Plug)

เหยื่อปลั๊ก (Plug) หรือเหยื่อปลาปลอม อาจไม่ใช่เหยื่อปลอมรุ่นแรกๆที่เข้ามาแหวกว่ายในวงการการตกปลา แต่เป็นเหยื่อที่ได้รับความนิยมจากนักตกปลา และได้รับการปรับปรุงพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งเหยื่อปลั๊กมีขอบเขตการใช้งานค่อนข้างกว้างขวาง คือใช้ได้ทั้งงานเหวี่ยงเหยื่อ(ตีเหยื่อปลอม)และลาก(ทรอลลิ่ง) เหยื่อปลาปลอมเกิดจากการค้นพบโดยบังเอิญจากนักตกปลาอาชีพ ได้ทำแท่งไม้ที่กำลังเหลา(เหลาทำอะไรก็ไม่ทราบได้)ตกลงในน้ำ แล้วมีปลาเข้ามาฉวยแท่งไม้นั้น(แหม..คล้ายๆสปูนเลยเนาะที่ทำช้อนหล่นตกน้ำแล้วปลามางับซะ) ก็เลยได้ความคิดเหลาไม้ให้เป็นรูปทรงเลียนแบบปลา และประกอบเบ็ดติดเข้าไป และได้รับการพัฒนาต่อยอดมาเรื่อยๆจนเป็นปลั๊ก(Plug)ที่เราเห็นเกลื่อนกลาดในปัจจุบัน

ส่วนประกอบของเหยื่อปลาปลอมอาจซับซ้อนกว่าเหยื่อปลอมบางชนิด แต่ก็มีส่วนประกอบไม่มากเท่าไร ซึ่งรูปทรงและส่วนประกอบที่สัมพันกันก็จะแยกย่อยเป็นลักษณะประมาณนี้

1.) รูปทรงของตัวเหยื่อจะเลียนแบบปลาเหยื่อในธรรมชาติ มีทั้งลำตัวเรียวยาว และ สั้น ปัจจุบันเหยื่อประเภทนี้ถูกออกแบบต่างกันไป ตามแต่ผู้ผลิตจะออกแบบและคิดได้ จนบางแบบดูไม่เหมือนปลาปลอมทั่วๆไป อาจจะมีลักษณะ สีสรรค์ หรือ แอ็คชั่นที่เหมือนจริงๆมากๆนั่นเอง

2.) มีส่วนของลิ้้นหรือลิป (Lip) ที่ใช้บังคับการดำน้ำได้หลายระดับ ซึ่งมีทั้งแบบลิ้นในตัวและลิ้นประกอบนอก(ข้างนอกนะไม่ใช่ต่างประเทศ) วัสดุที่ใช้ทำลิ้นก็มีทั้งพลาสติก และ โลหะ

3.) เหยื่อปลอมบางรุ่นมีลูกกลมโลหะ(ลูกปืน) อยู่ข้างใน เพื่อใช้ควบคุมการดำน้ำ(ถ่วงดุลย์นั่นเอง) หรือเพื่อดึงดูดความสนใจจากปลาล่าเหยื่อ ด้วยเสียงที่ดังกระทบกัน มันสั่นสะท้านเข้าไปถึง ประสาทสัมผัสของปลา ทำให้ปลาเกิดอาการห้าวเป้งไล่กัดฟัดเหยื่อแบบบ้าคลั่งนั่นเอง

4.) จำนวนท่อนของเหยื่อ ปัจจุบันมีเหยื่อปลั๊กบางชนิดหรือรุ่น ที่ได้พัฒนาการทำตัวเหยื่อให้เป็นปล้องๆท่อนๆ เพื่อสร้างแอ็คชั่นให้สมจริงมากที่สุด เช่น ตัวเหยื่อแบ่งเป็น 2-3ท่อนต่อกัน เวลาลากตัวเหยื่อจะส่ายไปสา่ยมา ท่อนหางที่ติดด้วยเบ็ดสามทางก็จะส่ายสัมพันกับข้ิิอลำตัวและส่วนหัว ลักษณะจะคล้ายปลาเป็นว่ายจริงๆ แล้วปลาล่าเหยื่อจะไม่สนใจปลาน้อยอ้อนแอ้นตัวนี้ได้เช่นไร

วัสดุที่ใช้ในการผลิตเหยื่อปลั๊ก(Plug )

ตั้งแต่เดิมเริ่มแรกไม่แหกกฎ เจ้าเหยื่อปลาปลอมหรือPlug ผลิตขึ้นมาจากไม้ แต่ในปัจจุบันก็จะมีผลิตจากพวกพลาสติก ซึ่งมีทั้งพลาสติกอ่อน พลาสติกแข็ง หรือแม้กระทั่งเรซิ่นเข้ามาเสริมในกลไกการตลาด แต่ก็ยังมีผู้ผลิตอีกหลายรายยังคงใช้ไม้ในการทำเหยื่อปลั๊กอยู่ ซึ่งจะมีราคาสูงกว่าเหยื่อที่ผลิตจากวัสดุอื่นๆที่ได้กล่าวมา ซึ่งนักตกปลาที่มีความสามารถในด้านช่างก็สามารถทำมาใช้เองได้ไม่ยาก ซึ่งปัจจุบันนักตกปลาไทยเราก็สามารถสร้างสรรค์ผลงานปลาปลอมหรือปลั๊กกันได้เองบ้างแล้ว ชื่อก็แล้วแต่จะเรียกหรือตั้งกันไปเหยื่อปลาปลอมที่อยูในกลุ่มเสี่ยง เอ้ย! เหวี่ยง(Casting) หรือตีเหยื่อปลอมทั่วไป มีขนาดให้เลือกใช้ตั้งแต่ 3-10(กว่า) ซม.มีรูปแบบการบังคับลิ้นดำน้ำทั้งแบบผิวน้ำ(ใช้ใบพัด เช่น เหยื่อตีเหยื่อปลอมตามเขื่อน) แบบดำตื้นและดำลึก

เหยื่อปลาปลอมที่อยู่ในกลุ่มลากเหยื่อ(Trolling) จะเริ่มจากขนาด 10 ซม.ไปจนถึงเกือบ 30 ซม. และนักตกปลาจะใช้แบบดำลึก

เหยื่อปลั๊ก(Plug )จะประกอบกับตัวเบ็ดสามทาง(Treble Hook) ตั้งแต่ 1-3 ตัว การประกอบตัวเบ็ดกับห่วงที่ตัวเหยื่อจะใช้ห่วงแยกหรือ(Split Ring)เป็นตัวเชื่อมต่อ แต่ถ้านักตกปลาเลือกเบ็ดแบบ 2 ทาง(Double Hook) ก็สามารถคล้องตัวเบ็ดเข้าไปได้เลยโดยไม่ต้องเชื่อมผ่านห่วงแยกแต่อย่างใด
ปัจจุบันเหยื่อปลาปลอมที่ใช้กับงานลากเหยื่อ ถูกออกแบบต่างออกไปจากเดิม แม้จะมีรูปทรงเหมือนปลาเหยื่อมากกว่าปลาปลอมทั่วไป แต่ไม่ได้ใช้ลิ้นในการบังกับการดำน้ำเหมือนเหยื่อปลั๊กทั่วไป แต่อาศัยการเลื่อนตำแหน่งการมัดสายไปอยู่ด้านบนของตัวเหยื่อ ซึ่งจะบังคับให้ปลาปลอมดำลงลึกเองได้
เมื่อเทียบกับเหยื่อปลาปลอมบางชนิดแล้ว เหยื่อปลั๊กอาจมีราคาสูงกว่าบ้าง โดยเฉพาะเหยื่อปลั๊กที่ใช้กับการลากเหยื่อ ทั้งนี้ก็มาจากขนาดและการออกแบบที่แข็งแรงทนทาน เหมาะกับงานหนักๆ

วิธีการใช้เหยื่อปลาปลอม

การใช้งานสำหรับตีเหยื่อปลอมทั่วไป(Casting)

นักตกปลาหลายท่านคงคุ้นเคยกับการใช้เหยื่อปลั๊ก(Plug )ในการ ตีปลา ช่อน ชะโด หรือ กระสูบ กันมาแล้ว ซึ่งเหยื่ออาจจะเริ่มจาก ขนาดเล็กสุด 3-5 ซม. ไล่ไปจนถึง 10 ซม. เหยื่อปลั๊กที่เลือกใช้ก็แล้วแต่สภาวะแวดล้อม น้ำตื้น น้ำลึก หมายมีอุปสรรคเช่นไร ไล่ไปจนถึงการตีปลาจิบ ว่าเป็นปลา อะไร ใช้เหยื่อแบบไหน การใช้เหยื่อจึงต้องคำนึงถึงองค์ประกอบหลายๆอย่าง แต่มันก็ไม่ยากในการทำความเข้าใจ และ พยายาม
การประกอบชุดหลีดเดอร์กับเหยื่อปลั๊ก ไม่ได้มีกฎเกณฑ์ตายตัวอะไร เท่าที่นิยมกันมักจะเลือกใช้สายหลีดเดอร์ที่มีแรงดึงมากกว่าสายเบ็ดที่ใช้อยู่ 1-2 เท่า เช่น สายเบ็ด 20 ปอนด์ ก็ใช้สายหลีดประมาณ 40-60 ปอนด์ สายหลีดเดอร์ก็จะเป็นพวก สายเอ็นไนล่อนพวกชอ็คหลีดเดอร์ (Shock leader) สายลวดหุ้มไนล่อน ความยาว 60-90 ซ.ม.

ถ้าเลือกใช้สายเอ็นไนล่อน การเชื่อมต่อกับกับเหยื่อก็ใช้การผูกเงื่อนธรรมดาทั่วไป มัดกับห่วงที่ตัวเหยื่อโดยตรง ไม่จำเป็นต้องใช้คลิบ หรือสแนป(Snap)ก็ได้ แต่ถ้าท่านจำเป็นต้องเปลี่ยนเหยื่อบ่อยๆก็ทำห่วงดับเบิ้ลไลน์(Double Line) สั้นๆ ที่ปลายสายหลีดเดอร์ แล้วนำไปคล้องกับตัวเหยื่อก็ได้ บางท่านอาจใช้ลูกหมุนคลิปเชื่อมก็ย่อมได้เช่นกัน ถ้าเลือกใช้สายลวดหุ้มด้วยไนล่อน การเชื่อมกับเหยื่อ จำเป็นต้องประกอบชุดหลีดเดอร์ให้ปลายสายด้านหนึ่งเป็นห่วงหรือลูกหมุน (เชื่อมสายเบ็ด) และอีกด้านประกอบกับคลิปหรือลูกหมุนคลิป เพื่อใช้คล้องกับห่วงของเหยื่อปลั๊ก

เทคนิคการตีเหยื่อปลอม

เทคนิคการตีหรือเหวี่ยงเหยื่อปลั๊กก็ไม่ต่างจากการเหวี่ยงเหยื่อชนิดอื่น คือจะมีทั้งการเหวี่ยงแบบข้ามศรีษะซึ่งจะได้ความแม่นยำ แบบเหวี่ยงทางด้านข้าง ทั้งซ้ายและขวา(อันนี้ต้องเทพหน่อย) การดีดเหยื่อออกไปยังตำแหน่งที่ต้องการ กรณีมีสิ่งกีดขวางอยู่รอบด้าน เช่น ตกปลาอยู่ใต้ต้นไม้ที่มีกิ่งระลงมากีดขวาง โดยการจับเบ็ดสามทางตัวสุดท้ายดึงสายเบ็ดให้คั้นโค้งเหมือนธนูเพื่อเป็นแรงดีดส่งเหยื่อให้พุ่งหลาวออกไป หรือแม้กระทั่งการหมุนควงสว่านเหยื่อเพื่อเพิ่มแรงส่ง ซึ่งอาจมองว่าเป็นไปไม่ได้ แต่สำหรับนักตีเหยื่อปลอมที่ช่ำชองระดับเทพแล้วสามารถทำได้จริง(อันนี้ผมเห็นมากับตาแล้วไม่น่าเชื่อ) การเหวี่ยงเหยื่อให้ได้ระยะ แม่นยำ ไม่ยากเกินความสามารถของนักตกปลา เพียงแค่มีใจรัก ตั้งมั่น ขยัน อดทน ตีไปเรื่อยๆ สร้างความคุ้นเคยให้กับร่างกาย สมองก็จะคอยจดจำบันทึกลักษณะตรรกศาสตร์จนเราสามารถดึงออกมาใช้ได้อย่างช่ำชอง แม่นยำ อย่างนักตีเหยื่อปลอมขั้นเทพที่เราบูชา

แอ็คชั่น

เมื่อเหยื่อปลอมถูกตีออกไป นักตกปลาก็จะม้วนเก็บสายเบ็ดเข้ามา เหยื่อปลั๊กก็จะสร้างแอ็คชั่น หรือการส่ายสะโพกโยกยา้ยเลียนแบบปลาจริงในธรรมชาติ ไม่จำเป็นต้องกระตุกคันช่วยเหมือนเหยื่อป๊อบเปอร์ แต่ก็อาจมีบ้างสำหรับเหยื่อผิวน้ำพวกกบกระโดดทั้งหลาย ซึ่งความเร็วหรือช้าในการหมุนรอก ก็แล้วแต่ความเหมาะสม เพราะถ้าเป็นพวกปลั๊กดำน้ำถ้าหมุนเร็วมันก็จะยิ่งลงลึกไปขุดดินหาปลาไหล นักตกปลาจึงควรทดลองใช้ให้เหมาะในเหยื่อแต่ละชนิดแต่ละแบบ ซึ่งถ้าได้ลองตีเหยื่อแต่ละแบบ แบบละหลายๆครั้งก็จะยิ่งทำให้เราสามารถแยกความแตกต่าง และนำไปใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น

___________________________

ขอบคุณที่มาของข้อมูล

นิตยสารเย่อกับปลา
รูปจาก กูเกิ้ล ,สยามฟิชชิ่ง
___________________________

คลิ้กที่นี่เพื่ออ่านต่อ......

เทคนิคการใช้เหยื่อปลอมPLUG

1. การเลียนแบบปลาเล็กที่บาดเจ็บหรือกำลังจะตาย (Dying Minnow)

ไม่มีอะไรที่จะล่อใจปลานักล่าเหยื่อขี้ระแวงให้ตรงเข้าจู่โจมเหยื่อทันทีมาก ไปกว่าเห็นปลาตัวเล็ก ๆ ที่บาดเจ็บหรือกำลังใกล้จะตายได้ ไม่มีปลานักล่าชนิดใดที่จะมองข้ามเหยื่อที่มันสามารถตะครุบได้อย่างง่ายดาย ถึงแม้ว่ามันจะอิ่มจนอยากจะนอนเสียด้วยซ้ำ



เหยื่อปลอมที่มีลักษณะดังกล่าวนี้ที่เพื่อนนักตกปลารู้จักกันเป็นอย่างดี เห็นจะหนีไม่พ้นยี่ห้อ RAPALA โดยเฉพาะชนิดลอยน้ำ Original Floating และชนิดที่ค่อย ๆ จมช้า ๆ Countdown เหยื่อทั้งสองชนิดนี้จัดเป็นเหยื่อขนาดเล็กซึ่งมีคุณสมบัติตามที่ต้องการ และมี Actions ในลักษณะเช่นเดียวกับปลาที่กำลังบาดเจ็บหรือกำลังจะตาย

2. การเลียนแบบปลาที่ตกใจและวิ่งหนีก่อให้เกิดการสั่นสะเทือน (Jolting)

ในกรณีที่ผิวน้ำเป็นระลอกคลื่นมากเกินไป น้ำมีสีขุ่น การสั่นสะเทือนของเหยื่อเป็นวิธีที่จะล่อปลานักล่าให้ออกมาหาเหยื่อได้ การสั่นสะเทือนของเหยื่อปลอมจะทำให้เกิดเสียงสะท้อนใต้น้ำให้ได้ยินไปถึง ประสาทสัมผัสของปลานักล่าได้อย่างมากมีระยะไม่เกิน 75 ฟุต

เหยื่อปลอมชนิดที่ทำให้เกิดอาการสั่นสะเทือนในที่นี้ก็คือ Original, Jointed Rapala เหวี่ยงเหยื่อดังกล่าวลงไปในบริเวณซึ่งเป็นที่กำบังของปลานักล่าหรือในที่ ที่คิดว่ามีปลานักล่าซ่อนตัวอยู่ ค่อยๆ กระตุกปลายคันเบ็ดในขณะที่กรอสายเบ็ดกลับมาอย่างรวดเร็ว เหยื่อชนิดนี้จะดำดิ่งจากแรงฉุดลากด้วยความเร็ว ตัวกำเนิดเสียงในตัวเหยื่อจะมีแรงกระทบกระแทกในขณะที่อยู่ใต้น้ำจนปลานักล่า ที่อยู่ในรัศมีใกล้เคียงก็จะรับรู้ถึงการสั่นสะเทือนหรือแม้จะอยู่ในระยะไกล ๆ ก็สามารถได้ยินได้ หลายๆครั้ง ปลานักล่าจะว่ายน้ำเข้ามาดูเหยื่อใกล้ๆ เมื่อได้ยินเสียงหรือประสาทสัมผัสของมันรับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือน เพื่อให้แน่ใจว่าเป็นเหยื่อที่มันต้องการก่อนที่มันจะลงมืองับเหยื่อ วิธีนี้ใช้ได้ดีกับปลานักล่าที่หาอาหารโดยการใช้ประสาทรับความรู้สึกมากกว่า การใช้สายตา ฉะนั้นเพื่อน ๆ ที่จะใช้วิธีนี้ต้องหมั่นทำให้เหยื่อเคลื่อนไหวอยู่เสมอและมีอาการกระทบ กระแทกกับน้ำอยู่เรื่อย ๆ

3. การเลียนแบบปลาที่มีสีสันน่าสนใจและบาดเจ็บ (Fat Rapping)

วิธี Fat Rapping ใช้ในการล่าปลาที่เคลื่อนที่ไปมาอย่างรวดเร็วอยู่ตามชายฝั่ง เช่น ตามพงหญ้า กอบัว พืชลอยน้ำชนิดต่าง ๆ ซึ่งสามารถใช้เป็นที่หลบซ่อนตัวของเหล่าปลานักล่า

เหยื่อที่ใช้ในการนี้อาจแบ่งแยกได้เป็น 3 ชนิด คือ

3.1 เหยื่อชนิดดำตื้น (Shallow Runner Fat Rap)

ส่วนมากแล้วมักจะใช้ในขณะที่พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน เพราะเหยื่อชนิดนี้จะ เพราะเหยื่อชนิดนี้จะมีสีสันกระจ่างเป็นมันวาว ลองทดสอบดูก่อนว่าบริเวณดังกล่าวที่จะหย่อนเหยื่อมีที่กำบังใต้น้ำชายฝั่ง หรือไม่ จากนั้นทำการหย่อนเหยื่อลงไปในทุก ๆ ซอก และทุก ๆ ช่อง ที่คิดว่าอาจจะมีปลานักล่าซ่อนตัวอยู่ ต่อจากนั้นก็กู้สายเบ็ดขึ้นจะด้วยวิธีการใดก็ตาม เช่น สาวสายที่มีเหยื่อ Shallow Runner Fat Rap กลับมาหาตัวอย่างรวดเร็ว การกระทำอย่างรวดเร็วเช่นนี้สามารถก่อให้เกิดแสงวาบขึ้นมาทำให้ปลาสนใจ หากว่าพื้นน้ำอยู่ในสภาพเรียบสงบก็จงปล่อยให้เหยื่อลอยอยู่อย่างน้อย 2 - 3 วินาที จึงค่อยกรอสายเบ็ดเข้ามา

3.2 เหยื่อชนิดดำลึก (Deep Runner Fat Rap)

เหยื่อชนิดดำลึกส่วนมาแล้วจะใช้เหยื่อชนิดนี้ในเวลาที่พระอาทิตย์เริ่มขึ้นสูงจากขอบฟ้า เพราะเหยื่อชนิดนี้จะมีสีสันที่ออกจะทึบ เมื่ออยู่ในน้ำจะดูเป็นเงาดำ เหยื่อ Deep Runner Fat Rap จะมีตัวถ่วงในตัวเหยื่อเอง และเหยื่อจะจมลงไปอย่างรวดเร็วได้ 10 - 12 ฟุต
วิธีใช้ก็ควรจะลากเหยื่อให้ช้าลงกว่าแบบแรกโดยการกระตุกสายที่ปลายคันเบ็ด เรื่อย ๆ และพยายามปล่อยสายให้ยาวพอที่เหยื่อจะจมอยู่ในระดับใต้พื้นน้ำ

3.3 เหยื่อชนิดที่มีขนาดจิ๋ว(Mini Fat Rap)

เหยื่อชนิดนี้ส่วนใหญ่จะมีสีสันลวดลายที่แพรวพราวหรือเรียกอีกอย่างว่าสีสัน ที่ฉูดฉาดเกินความเป็นจริง แต่ที่สำคัญคือมีขนาดที่เล็กจึงเหมาะสมที่จะใช้อุปกรณ์ขนาดเล็ก สายเบ็ดเล็ก
เป็นเหยื่อที่นักตกปลาส่วนใหญ่จะมีไว้สำรองในกรณีที่เหยื่อที่กล่าวข้างต้น ทั้งสองชนิดใช้ไม่ได้ผล อาจเป็นเพราะว่าปลานักล่ามีขนาดเล็กและเหยื่อที่ใช้มีขนาดใหญ่โตจนดูน่ากลัว มากกว่าน่ากิน เหยื่อชนิดนี้จึงเหมาะสมและมีผลเต็มที่เพราะมันมีลักษณะรูปร่างคล้ายคลึงกับ ที่ปลาส่วนมากมักใช้เป็นอาหาร เหยื่อชนิดนี้รู้จักกันในชื่อ Mini Fat Rap

การหวังผลของเหยื่อประเภทนี้

เหยื่อประเภทนี้จะใช้ล่อปลาในตระกูลปลากระพง, ปลาม้า, ปลาจวด, ปลาช่อน, ปลาชะโด รวมทั้งปลาในตระกูล Catfish เช่น ปลากดชนิดต่าง ๆ อีกทั้งปลานักล่าอื่น ๆ หลายชนิด

วิธีใช้

สามารถใช้เหยื่อชนิดที่ลอยน้ำติดไว้ที่ปลายสายโดยตรงหรือจะต่อผ่าน Snap ในกรณีที่ต้องการเปลี่ยนให้ง่ายขึ้นก็ได้ ให้ทำการเหวี่ยงเหยื่อไปนอกชายฝั่งที่คิดว่าจะมีปลานักล่าซุ่มรออยู่
สถานที่ที่ซุ่มตัวรอของปลานักล่าส่วนใหญ่มักจะเป็นสถานที่ซึ่งมันสามารถ กำบังตัวได้ดีจากปลาเหยื่อ เช่น พงหญ้าใต้น้ำ ใต้ใบบัว ก้อนหิน ซอกหิน ต้นไม้ที่ลอยน้ำ ซากไม้ล้ม กลุ่มตอไม้ใต้น้ำ ตามตอหม้อสะพาน บริเวณริมตลิ่งที่น้ำเซาะเว้าลึกเข้าไปและบริเวณที่มืด ๆ


เมื่อได้ที่หมายดังกล่าวหรือตำแหน่งที่ท่านคิดว่าน่าจะมีปลานักล่าซุ่มตัวรอ อยู่แล้ว ก็จัดการปล่อยเหยื่อปลอมให้มันทำหน้าที่ของมัน ด้วยการตีเหยื่อให้ลงตรงจุดดังกล่าวหรือให้เข้าใกล้เป้าหมายให้มากที่สุด และใช้วิธีกระตุกปลายคันเบ็ดสักนิดให้เป็นจังหวะ ๆ ท่านจะเห็นว่าเหยื่อปลอมดังกล่าวเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระเหมือนกับปลาที่ตาย แล้วทั่ว ๆ ไป ปล่อยให้เหยื่ออยู่เช่นนั้นสักครู่ หากไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างไร ก็เริ่มตีเหยื่อเข้าไปใหม่ในพื้นที่ดังกล่าวและพื้นที่ใกล้เคียงที่คิดว่า น่าจะมีตัว ทำเช่นนี้ประมาณ 5 - 6 ครั้ง หากว่ายังไม่มีผลใด ๆ ก็ให้ลองเปลี่ยนสถานที่แห่งใหม่

การที่เรากระตุกปลายคันจะส่งผลไปยังตัวเหยื่อปลอมให้มีการเคลื่อนไหวและมี ลักษณะเหมือนปลาที่กำลังจะตาย ให้กระตุกปลายคันเบ็ดโดยออกแรงให้มากพอที่จะทำให้เหยื่อซึ่งอยู่ใต้ผิวน้ำ สั่นเร็ว ๆ หลาย ๆ ครั้ง และปล่อยสายเบ็ดออกไปให้ยาวพอที่ทำให้เหยื่อกลับลอยขึ้นสู่ผิวน้ำได้ด้วย
การกระตุกปลายคันเบ็ดนั้น จะทำให้เหยื่อเคลื่อนตัวไปข้างหน้าในอาการที่เหมือนปลากำลังจะตายก็จริงอยู่ แต่ไม่ได้ทำให้มันลอยตัวขึ้นมาด้วย ต้องปล่อยให้เหยื่ออยู่อย่างนั้นประมาณ 10 วินาที

ระหว่างที่ท่านกระตุกปลายคัน ปลานักล่าซึ่งซุ่มตัวดูอยู่อาจให้ความสนใจเหยื่อแต่ยังไม่เข้าเล่นงานเหยื่อ เพราะเหตุผลที่กล่าวมาแล้วข้างต้นว่า ปลานักล่าส่วนใหญ่มักจะขี้ระแวง ระหว่างที่ท่านกรอสายลากเหยื่อกลับมา ขอให้ท่านสังเกตด้วยว่ามีปลานักล่าว่ายติดตามเหยื่อของท่านมาหรือเปล่า หากว่ามี คราวนี้จึงลงมือให้เต็มที่โดยการเลียนแบบปลาที่ยังพอมีกำลังอยู่และกระเสือกกระสนเพื่อจะหนีออกไปจากบริเวณอันตราย

ปล่อยสายเบ็ดออกมาให้ยาว ๆ หันปลายคันชี้ไปที่ตัวเหยื่อและสะบัดปลายคันเบ็ดขึ้นลงเป็นจังหวะยาว ๆ ด้วยวิธีนี้จะทำให้เหยื่อดำดิ่งลงไปอย่างเร็วและมีอาการสั่นมาก ขณะเดียวกันการเคลื่อนไหวนี้จะทำให้เกิดเสียงขึ้นมาด้วย โดยเสียงจะเกิดจากการกระทบกันโดยเร็วระหว่างตัวเบ็ดกับห่วงที่เป็นโลหะ ทำให้เกิดคลื่นเสียงสะท้อนในน้ำซึ่งมีผลต่อการได้ยินเสียงของปลา


หลังจากที่สะบัดปลายคันเบ็ดไปมาแต่ละครั้งแล้ว ก็ปล่อยให้เหยื่อค่อย ๆ ลอยกลับขึ้นสู่ผิวน้ำ และปล่อยให้ลอยอยู่อย่างนั้นประมาณว่าสัก 10 วินาที หากยังไม่ได้ตัวก็ให้เริ่มทำซ้ำตั้งแต่เริ่มต้นอีกสัก 5 - 6 ครั้ง แล้วเปลี่ยนเป็นที่อื่นบ้าง

หลักการต่าง ๆ ก็คือ ปลาเล็ก ๆ ที่ตายแล้วจะอยู่ทั้งบนผิวน้ำ - จมน้ำ หรืออยู่กลางน้ำเพราะเหตุที่ว่าปลาใหญ่จะไล่กินปลาเล็กโดยมันอ้าปากว่ายพุ่ง เข้าไปในฝูง พยายามทำร้ายปลาในฝูงให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ หลังจากนั้นมันจึงจะหวนกลับมาตามกินปลาเล็กซึ่งได้รับบาดเจ็บที่ลอยอยู่ดังนี้

เทคนิคที่กล่าวมาแล้วข้างต้น จึงเป็นการเลียนแบบพฤติกรรมการเข้ากินเหยื่อของปลานักล่าเป็นหลัก
ยังมีพฤติกรรมอีกชนิดหนึ่งที่ใกล้เคียงกับการใช้เหยื่อชนิด Original Floating แต่วิธีนี้เราจะใช้เหยื่อที่ชื่อว่า Countdown เหยื่อชนิดนี้จะค่อยจมลงอย่างช้า ๆ การลอยตัวของเหยื่อชนิดนี้จะค่อยจมลงอย่างช้า ๆ การลอยตัวของเหยื่อจะอยู่ในระดับกลาง ๆ เมื่อท่านเหวี่ยงเหยื่อชนิดนี้ออกไป มันจะค่อย ๆ จมลงไปในระดับความลึกระดับหนึ่งซึ่งเหมาะสมกับปลานักล่าบางชนิดที่ชอบกิน เหยื่อในสภาพเช่นเดียวกับปลาเล็กบาดเจ็บหรือใกล้จะตายแต่จะอยู่ในลักษณะกึ่ง ลอยกึ่งจม


วิธีใช้เหยื่อปลอมชนิดนี้ เพื่อน ๆ อาจจะต้องศึกษาวิธีการกินเหยื่อของปลานักล่าที่ต้องการตัวเสียก่อนว่า มีพฤติกรรมการกินเหยื่อในระดับความลึกเท่าใด


โดยทั่วไปเหยื่อ Countdown จะจมลงไปใต้ผิวน้ำในอัตราความเร็ว 1 ฟุต ในระยะเวลา 2 วินาที ให้เพื่อนลองตีเหยื่อไปยังตำแหน่งที่หวังผล ประมาณว่าให้เหยื่อจมลงอยู่ในตำแหน่งประมาณ 1 ฟุต เหนือขึ้นมาจากพื้นแล้วจึงค่อย ๆ กรอสายเบ็ดลากเหยื่อกลับมาโดยให้ปลายคันเบ็ดสะบัดช่วงสั้น ๆ เพื่อทำให้เหยื่ออยุ่ในลักษณะที่พุ่งตัวกระตุกไปข้างหน้าอย่างเต็มที่เหมือน กับปลาที่ได้รับบาดเจ็บและกำลังดิ้นรนเพื่อหนี หากยังไม่ได้ผลก็ขอให้ลองเปลี่ยนเป็นบริเวณที่มีระดับน้ำลึกแตกต่างกันออกไป

ที่กล่าวมาทั้งหมดเป็นตัวอย่างการใช้งานของเหยื่อปลาปลอมในเงื่อนไขต่าง ๆ กัน ส่วนองค์ประกอบในการนำไปใช้งานจริง ๆ นั้น เมื่อเพื่อน ๆ นักตกปลาแต่ละคนได้นำไปใช้แล้วอาจจะได้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกันไปบ้าง ทั้งนี้และทั้งนั้น การใช้เหยื่อปลอมในบ้านเรายังไม่ค่อยแพร่หลายกันมากมายเช่นกับในต่างประเทศ จำเป็นที่จะต้องให้เพื่อน ๆ นักตกปลาทุกคนนำไปทดลองและทดสอบด้วยตนเอง และคาดหวังว่าเพื่อน ๆ คงจะประสบผลสำเร็จและหันมาใช้เหยื่อปลอมกันมากขึ้น อย่างน้อยที่สุดก็ได้ชะลอการใช้ทรัพยากรธรรมชาติให้หมดช้าลงไป ทั้งนี้ก็เพราะว่า เหยื่อปลอมนั้น สามารถที่จะนำกลับมาใช้ได้อีกไม่มีขีดจำกัด

คลิ้กที่นี่เพื่ออ่านต่อ......